| ljóð | |
 |
eftir Stephan G. Stephansson
|
 |
eftir Erlend Jónsson Bókin Borgarmúr eftir Erlend Jónsson kom út árið 1989 og var fjórða ljóðabók höfundar. Ljóð Erlends eru mjög persónuleg en hafa um leið almenna skírskotun í samtímann og ættu allir að hafa gaman af að lesa þau. |
 |
eftir Kolbein Tumason Eitt fegursta trúarljóð að fornu er án alls efa Heyr himnasmiður eftir Kolbein Tumason, en hann var uppi á 12. og 13. öld og þótti mestur höfðingi í Skagafirði. |
 |
eftir Matthías Johannessen Það hefur stundum verið sagt að skáldin séu samviska stjórnmálamannanna, og að listin sé oft á tíðum vegvísir inn í framtíðina. Það á svo sannarlega við með ljóðabálk Matthíasar Johannessens, Hrunadansinn. |
 |
eftir Jóhann Jónsson Í þessu ljóðasafni eru öll ljóð sem aðgengileg eru eftir Jóhann Jónsson. Hér er um að ræða sannkallaðar ljóðaperlur sem allir ljóðaunnendur þurfa að kynna sér. |
 |
eftir Erlend Jónsson Raddir dagsins kom fyrst út árið 2000 og er sjöunda ljóðabók höfundar. Eins og jafnan þegar Erlendur á í hlut eru ljóðin hreinskiptin og einlæg og ekki verið að fara í kringum hlutina. |
 |
eftir Jóhann Jónsson Jóhann Jónsson skáld skildi ekki mikið ljóðasafn eftir er hann kvaddi þennan heim ungur að árum, en ljóð hans Söknuður er eitt fallegasta ljóð sem ort hefur verið á íslenska tungu. |
 |
eftir Arnór Þórðarson jarlaskáld Arnór jarlaskáld fékk auknefni sitt af því að yrkja um þá Þorfinn Sigurðarson og Rögnvald Brúsason sem voru jarlar í Orkneyjum. |
 |
eftir Bjarna Gizurarson Bjarni þótti á sínum tíma í hópi merkustu skálda landsins, en hann var af hinu kunna skáldakyni að austan. Þekktastur var Bjarni fyrir kvæði sitt Hrakfallabálk en það var nokkuð vinsælt um tíma og var prentað í kveri sem bar nafnið Nokkur gamankvæði og kom út árið 1832. |
 |
eftir Bjarna Thorarensen Bjarni Thorarensen var fyrsti skáldfulltrúi rómantísku stefnunnar hér á landi og lagði grunninn að hinum hástemmdu ættjarðarkvæðum sem einkenndu alla 19. öldina samfara sjálfstæðisbaráttunni. |
 |
eftir Braga Boddason Sagt hefur verið að Bragi Boddason sé forfaðir allra íslenskra skálda; að hann hafi fundið upp dróttkvæðan hátt og verið fyrir það afrek tekinn í goða tölu. |
 |
eftir Davíð Stefánsson Fá eða nokkur íslensk skáld hafa vakið jafnmikla athygli með fyrstu ljóðabók sinni og Davíð Stefánsson frá Fagraskógi. Þar kvað við nýjan tón, og var eins og ljóðin í þessari litlu og látlausu bók vildu hrista af sér hlekki og doða fortíðarinnar líkt og þjóðin var búin að gera. |
 |
eftir Eggert Ólafsson Eggert Ólafsson var einn af forvígismönnum upplýsingarinnar hér á landi og átti sinn þátt í að vekja Íslendinga til umhugsunar um stöðu sína og hvað þeir þyrftu að gera til að ná sér upp úr þeim hörmungum og doðahugsun sem honum fannst einkenna þá á 18. öld. |
 |
eftir Egil Skallagrímsson Egils saga Skallagrímssonar er í stórum dráttum skáldsaga og telja menn að hún sé búin til sem umgjörð utan um vísur Egils, sem væntanlega eru þá talsvert eldri. Frægustu kvæðin, Höfuðlausn og Sonatorrek, þykja með því besta í kveðskap sem varðveist hefur frá þessum tíma. |
 |
eftir Einar Sigurðsson í Eydölum Einar Sigurðsson fæddist árið 1538 og átti eftir að lifa langa og viðburðaríka ævi á þeim miklu umbrotatímum sem framundan voru í íslensku þjóðlífi. Langþekktasta kvæði hans er Kvæði af stallinum Kristí sem er oft kennt við upphafslínu sína: Nóttin var sú ágæt ein. |
 |
eftir Gísla Brynjólfsson Gísli Brynjólfsson markaði spor bæði í bókmenntum okkar sem skáld og í stjórnmálasögu landsins. Hann var eldhugi í öllu sem hann gerði og frelsishugsjónin átti huga hans þó svo að hugmyndir hans í þeim efnum færu ekki alltaf saman við hugmyndir fjöldans. |
 |
eftir Guðmund Guðmundsson skólaskáld Það hefur oft verið sagt um Guðmund Guðmundsson að hann hafi verið „lognsins skáld“, en það eru vægast mikil ósannindi, því fá skáld eru í raun tilfinningaþrungnari og háleitari en hann. |
 |
eftir Hallgrím Pétusson Hallgrímur Pétursson er hvað þekktastur fyrir Passíusálmana sem alltaf munu halda nafni hans á lofti. Hann orti einnig töluvert af lausavísum, rímum og veraldlegum kvæðum, en með aldrinum hneigðist hann meira til alvarlegri trúarkveðskapar. |
 |
eftir Hjálmar Jónsson frá Bólu Hjálmar byrjaði ungur að setja saman vísur og hélt þeirri iðju sinni ódeigur fram að því síðasta. Honum veittist létt að yrkja og liggur eftir hann mikið af lausavísum og ljóðum. |
 |
eftir Jóhann Gunnar Sigurðsson Jóhanni Gunnari Sigurðssyni var ekki skammtaður langur tími hér á jörðu. Hann lést úr tæringu einungis 24 ára gamall og að honum gengnum urðu íslenskar bókmenntir þeim mun fátækari, ekki síst ef litið er til þess hvað hann, þrátt fyrir ungan aldur, skildi eftir sig. |
 |
eftir Jóhann Hjálmarsson Með verkum sínum hefur Jóhann markað sér sess sem eitt af helstu ljóðskáldum sinnar samtíðar og hlotið ýmsar viðurkenningar fyrir. |
 |
eftir Jóhann Sigurjónsson Um rithöfundinn Jóhann Sigurjónsson hefur ávallt leikið nokkur dulúð. Ungur hélt hann utan til að læra að verða dýralæknir, en áður en hann fengi lokið því námi hafði skáldskapurinn náð tökum á honum. |
 |
eftir Jón Trausta |
 |
eftir Jón Þorláksson frá Bægisá Þegar Íslendingar voru einkum uppteknir við að berjast við hungrið og eirðu lítið við veraldlegan skáldskap fékkst Jón frá Bægisá við að þýða heimsbókmenntirnar yfir á íslensku við erfið skilyrði og svo vel að erlendir fræðimenn fylltust hrifningu. Þá orti hann vísur, ljóð og sálma sem fengu fastan stað í hjörtum landsmanna. |
|
Valin ljóð úr ljóðabókinni Borgin hló eftir Matthías Johannessen Borgin hló var fyrsta ljóðabók Matthíasar og kom út 1959. |
|
Valin ljóð úr ljóðabókinni Hólmgönguljóð eftir Matthías Johannessen Hólmgönguljóð nefnist önnur ljóðabók Matthíasar og kom hún út árið 1960. Eru ljóðin mjög persónuleg og höfundur sækir sér efnivið í myndir og líkingar víða að til að gefa reynsluheimi sínum dýpri merkingu.
|
|
Valin ljóð úr ljóðabókinni Jörð úr ægi eftir Matthías Johannessen Jörð úr ægi nefnist þriðja ljóðabók Matthíasar og kom hún út árið 1961. Þó svo að stíll og umgjörð ljóðanna svipi til fyrri bóka hans, sækir Matthías sér myndmál fyrir þessi ljóð í aðrar áttir. |
|
Valin ljóð úr ljóðabókinni Vor úr vetri eftir Matthías Johannessen Ljóð Matthíasar eru frjáls að formi til, full af ríku myndmáli og bókmenntalegum vísunum. Samtíminn er honum gjarnan nálægur og skáldið ber á borð fyrir lesandann sína persónulega sýn og þau hughrif sem veruleikinn færir honum. Sýn skáldsins er oft draumkennd og fegurðin og rómantíkin aldrei langt undan. |
 |
eftir Ólöfu Sigurðardóttur frá Hlöðum Ólöf frá Hlöðum var ein af fáum kvenskáldum sem gátu sér orðs á 19. öld. Hún orti undir áhrifum frá raunsæisstefnunni og bera ljóð hennar skýran vott sjálfstæðrar hugsunar; konu sem engan lét kúga sig til hlýðni, og verður það að teljast nokkuð óvenjulegt á þeim tíma. |
 |
eftir Pál Ólafsson Það er óhætt að segja að sem skáld hafi Páll Ólafsson haft nokkra sérstöðu á sínum tíma og það kannski fyrst og fremst vegna þess hve auðvelt hann átti með að yrkja og svo vegna afstöðu sinnar til kveðskapar almennt. |
 |
eftir Sigfús Daðason Ljóð Sigfúsar kalla kannski á að menn rýni betur í þau en margt annað til að njóta þeirra sem skyldi en þeir sem fundið hafa fyrir töfrum Sigfúsar verða auðugri en áður. |
 |
eftir Rósu Guðmundsdóttur Vísur Vatnsenda-Rósu hafa lifað lengi með þjóðinni og lifa enn góðu lífi, enda með hjartnæmustu ástarljóðum sem tungan hefur að geyma. |
 |
|